Otarcie na dużej powierzchni

Otarcia na dużej powierzchni są bardzo bolesne, ponieważ odsłoniętych jest wiele zakończeń nerwowych. Gdy do rany przedostaną się zarazki i zanieczyszczą ją, gojenie się będzie utrudnione.

Otarcia goją się na ogół stosunkowo szybko bez powstawania blizn, ponieważ warstwy skóry leżące pod naskórkiem pozostają nienaruszone. W przypadku małych, tylko nieznacznie zabrudzonych skaleczeń, wystarczy świeżą ranę oczyścić pod bieżącą wodą z kranu, następnie zdezynfekować i opatrzyć plastrem nie przyklejającym się do rany (atraumatycznym).

W przypadku silnego zabrudzenia należy jednak oczyścić ranę dokładniej.
Sposób postępowania zależy od umiejscowienia i wielkości rany. W zranieniach dłoni, palców lub stopy korzystne są kąpiele częściowe na przykład w roztworach antyseptycznych. W otarciach kolan, łokci lub tułowia zaleca się ostrożnie zwilżyć ranę kompresami z gazy lub płóciennymi chusteczkami. Po delikatnym osuszeniu można zdezynfekować ranę.

Sączące otarcia często przyklejają się do zwykłych, tradycyjnych opatrunków. Powinno się więc stosować nie przyklejające się (atraumatyczne) materiały opatrunkowe i plastry, które w miarę możliwości należy codziennie zmieniać.

Jeszcze lepiej do pierwszego opatrywania nadają się nowoczesne opatrunki, które dzięki właściwościom hydroaktywnym tworzą i utrzymują wilgotne środowisko rany. Zachowują wilgotność otarcia i aktywnie wspomagają proces gojenia się rany. W tym wypadku plaster nie musi być codziennie zmieniany, co pozwala oszczędzić czas i uniknąć bólu.

W przypadku rozległych (wielkości dłoni) uszkodzeń tkanki oraz bardzo zanieczyszczonych otarć należy udać się do lekarza, który usunie cząstki brudu lub ciała obce, a następnie zdezynfekuje ranę.